|
Welkom in ons huisje
Het komt regelmatig voor dat wij bij thuiskomst onze auto niet in de straat kunnen parkeren.
De reden van dit parkeerprobleem is het feit dat de sportschool bij ons in de buurt goed staat aangeschreven.
Mannetjes met super gebruinde koppen lopen in trainingsbroeken met een kleine tas onder de arm af en aan
richting het sportparadijs. Mijn fantasie naar de inhoud van dat tasje gaat heel ver in. Maar om er achter te komen
wat er in zo’n tasje zit zou ik under cover die sportschool zelf moeten bezoeken.
Helaas mijn stoute plannen werden linea recta met de aanschaf van een professionele roeimachine in duigen gegooid.
Nee niets mis mee om dagelijks, of om de dag een kilometer of meer te roeien.
Eigenlijk wilde we al eerder een sporttoestel kopen maar nét op het moment dat ik mijn onderzoek naar de inhoud
van de tasjes wilde starten kreeg Karin het lumineuze idee om zelf een professioneel toestel te kopen.
Het ding dat we destijds bij Wehkamp hadden gekocht en na twee keer gebruik als prullaria op zolder belande was geen optie.
Weken op het internet lopen struinen en alle vakbladen doorgeworsteld. Alle technische aspecten van de beleving opgevraagd
en door een deskundige laten analyseren. Nee geen getrek aan een touwtje waarbij de magneet of het vliegwiel de beoefenaar
van de sport zou vermoeien. Dit keer de aanschaf van een professionele roeimachine waarbij het waterreservoir de beleving
zou geven.
De aanschaf van het apparaat was op zich al een beleving. Op internet gezocht naar iets dat aan ons verwachtingspatroon
zou voldoen en uiteindelijk na veel wikken en wegen de reis naar Amsterdam voor de aanschaf van de First Degree Fluid Rower 316 gemaakt.
Bij binnenkomst in de toonzaal, waar de meest uiteenlopende sporttoestellen stonden uitgestald, werden we met een vriendelijk woord ontvangen. “U zoekt iets om uw conditie op peil te houden? “ Een verkooptechniek, die mij wel aanstond, en binnen een korte tijd wist de man dat hij die avond een nieuwe klant gelukkig zou maken. “Mijn advies is”, de verkoper keek mij met een te hoog zonnebank gebruind gezicht aan en vervolgde na een vette knipoog zijn zin “als u uw six-pack weer terug wilt is het goed om een roeimachine te nemen”.
U heeft ervaring met krachtsporten zie ik, sprak hij en daarom houdt u met dit apparaat uw biceps, musculus triceps uw buikspieren en de beentjes in vorm.
Beentjes? Beentjes? dacht ik (Oh my God, die man is waarschijnlijk ook lid van een sport- of fitnessclub waar ze met tasjes onder hun arm het rijk der dianabol winstrol testosteron sustanon deca of andere producten betreden). Even dacht ik waar ben ik in terecht gekomen.
Een wereld, waarin ik mij in mijn jonge jaren, toen ik nog atletische belichaamd was niet eens durfde te begeven.
Nee die jaren zijn niet meer…… en de man in kwestie durft nu zonder blikken of blozen de uitspraak over mijn benen met “beentjes “ af te doen.
Welke volwassen vent heeft het nu over beentjes terwijl er sprake is van benen. Beentjes noem je de benen van baby’s of kinderen
die het lopen nog niet onder de knie hebben. Zelfs van kleine mensen die we vandaag de dag niet eens meer lilliputter mogen noemen,
omdat dit onesthetisch is, spreken we over benen. Dwergen en Laven hebben zelfs benen. Vreemd, maar het zou wel bij die wereld horen.
Op zich bedoelde de verkoper het goed en wilde daarmee niet te kennen geven dat mijn “beentjes” het trainingsprogram niet aan zouden kunnen. Na wat informatie te hebben gekregen en wat apparaten te hebben gebruikt gingen we voor de ware sensatie van het echte roeien. Na enkele dagen werd het apparaat bezorgd. Een hele stellage werd uit de vrachtauto getild en met man en macht naar onze voordeur getild. In de hoop dat de bezorger het toestel voor mij omhoog zou tillen kreeg ik nul op het rekest.
Mijn collega is ziek verontschuldigde hij en ik krijg dit apparaat nooit alleen om hoog. Geen probleem dan help ik u wel een handje.
Vroeger tilde ik nog zonder één zweetdruppel te produceren 40 kg boven mijn hoofd. De man keek mij aan wist niet of ik het wel of niet meende. Okay we gaan het proberen, we gaan ervoor. Het nummer 112 had ik uit voorzorg al in mijn mobiel geprogrammeerd, zodat als het mis zou gaan ik onder het obstakel de hulptroepen zou kunnen alarmeren. Zonder blikken of blozen tilde ik de achterkant het gevaarte omhoog, niet wetende daar het minst zware gedeelte in de doos verpakt zat. De man koos ervoor om vooruit te lopen zodat ik het gewicht al traplopend omhoog kon beuren. We mogen blij zijn dat u voor een open watercircuit heeft gekozen anders kwam er nog eens 10 kg aan gewicht bij, mompelde hij terwijl we met verwoede pogingen en onze voorhoofden bedekt met zweetparels de tweede etage bereikte.
Als ik de verpakking moet geloven tillen we nu samen 89 in een onmogelijk positie naar boven. U moet hem wel zelf in elkaar zetten maar dat lukt u wel, de gebruiksaanwijzing zit in de verpakking. Heel veel plezier met uw aanschaf en binnen de kortste tijd zijn uw Bicepsjes, tricepjes uw buikspiertjes en de beentjes weer in vorm.
Tjoe hee nu weet ik het zeker. Die mannetjes die met hun sporttasjes onder hun armpjes naar het sportschooltje gaan hebben helemaal geen handdoekje in hun tasje!!!!!
Het is allemaal fake!!! Met gebruinde gezichtjes, dat ze onder hun zonnebankje hebben opgedaan.
Al paraderend lopen ze met stevige pasjes naar hun sportschooltje om daar onder het genot van een dranken een hapje elkaar sterke verhaaltjes te vertellen. Na hun oefeningetjes krijgen zij stevige bicepjes, tricepjes en beentjes.
Smeren daarna hun gezichtje met een crèmepje. Die deodorant geeft irritatie onder hun okseltjes waardoor ze met omhoog getrokken schoudertjes weer huiswaarts keren. Bij thuiskomst wacht het vrouwtje en begroet haar mannetje “Welkom in ons huisje”.
|